La Espero

En la mondon venis nova sento.    Tra la mondo iras forta voko;    Per flugiloj de facila vento    Nun de loko flugu ĝi al loko.       Ne al glavo sangon soifanta       Ĝi la homan tiras familion:       Al la mond' eterne militanta       Ĝi promesas sanktan harmonion.    Sub la sankta signo de l' espero    Kolektiĝas pacaj batalantoj    Kaj rapide kreskas la afero    Per laboro de la esperantoj.       Forte stras nuroj de miljaroj       Inter la popoloj dividitaj;       Sed dissaltos la obstinaj baroj       Per la sankta amo disbatitaj.    Sur neŭtrala lingva fundamento,    Komprenante unu la alian,    La popoloj faros en konsento    Unu grandan rondon familian.       Nia diligenta kolegaro       En laboro paca ne laciĝos,       Ĝis la bela sonĝo de l' homaro       Por eterna ben' efektiviĝos.